Vandræðalegar kynlífssögur af unglingum

Flestir hafa lent í neyðarlegum kynlífsatvikum og allir sem eru komir á fullorðinsár hafa heyrt einhverjar skemmtilegar sögur af vinum eða kunningjum sem hafa á kyn-lífsleiðinni lent í vandræðalegum aðstæðum sem hafa síðan verið í frásögur færandi.
Eftirfarandi eru nokkrar stuttar og skemmtilegar sögur af þessu tagi sem mér hafa borist til eyrna í gegnum tíðina...

Hann var of ungur

Fyrsta sagan sem mér kemur til hugar átti sér stað í útskriftarpartíi hjá níundubekkjar nemendum Hagaskóla sem voru að klára samræmduprófin árið 1986. Partíið fór fram heima hjá strák sem var með þeim vinsælustu í skólanum. Hann var einn heima, foreldrarnir farnir í sumarbústað úti á landi og huggulegt raðhúsið undirlagt af túperuðum, hárlökkuðum, máluðum, fullum og rugluðum unglingum. Duran Duran og Bubbi í botni, sígarettustubbar í kóktöppum út um allt og æla í baðvaskinum. Þetta var eitt af þessum partíum sem fólk er enn að rifja upp. Í partíinu var stelpa sem verður hér eftir kölluð Hanna. Hún var alveg að verða sextán en var samt sem áður kominn með örlitla reynslu á kynlífssviðinu. Hún sat sæt og uppdubbuð í blúndugrifflum og hvítum smekkbuxum sem hún hafði fengið lánaðar af vinkonu sinni og var að kjafta við nokkrar stelpur þegar Eyjólfur mætir á svæðið og byrjar að reyna við hana af líkama og sál. Hún hafði mjög takmarkaðan áhuga, ekki vegna þess að Eyjó var ekki nógu sætur, heldur vegna þess að hann var í áttunda bekk og allir vita að stelpur í níunda bekk, sofa ekki hjá strákum í áttunda bekk, sama hvað! En Eyjó litli lét sér ekki segjast og sama hvað hún reyndi að koma honum í skilning um að hún hefði ekki áhuga, gafst hann ekki upp. Hann masaði og masaði um hvað hún væri frábær og fyndinn og æðisleg og hvað hann hafði alltaf langað til að sofa hjá henni. Eitthvað hlýtur ræðan að hafa virkað því eftir tvo tíma gafst hún upp og ákvað að hafa við hann svokölluð samúðarmök (mercy fuck).
Þau stóðu upp, snigluðust framhjá partígestunum og laumuðust inn í þvottahús. Hún læsti dyrunum, setti stól undir húninn og án tafar var rokið í trúboðastellinguna á stóru handklæði á miðju gólfinu.
Með forleik og fullnægingu Eyjólfs tók athöfnin um það bil tvær og hálfa mínótu og þegar henni lauk stóð Hanna upp og þurrkaði ástarlímið vandlega af maganum á sér. Rjóður og glaður fór Eyjó fram á undan henni til að fólk sæi þau ekki koma út saman, en hún gekk svo til liðs við mannskapinn skömmu síðar.

Eftirá skammaðist Hanna sín fyrir þetta á einhvern undarlegan hátt . Það er heldur ekki hægt að segja annað en að skömm hennar hafi rokið upp úr öllu valdi þegar hún síðar frétti að Eyjó hafði verið færður upp um bekk þegar hann kom úr Vesturbæjarskólanum í Hagaskóla. Ekki nóg með það, hann var fæddur mjög seint á árinu sem segir okkur að strákskrattinn var TÓLF ÁRA!!!!!

Pétur og tússpenninn

Kunningi minn úr Hafnarfirðinum var sautján ára þegar hann gekk einu sinni sem oftar yfir til Péturs vinar síns sem bjó í næsta húsi. Þegar hann hringdi dyrabjöllunni kom mamma Péturs til dyra og sagði honum, með bros á vör, að fara bara beint upp í herbergi til hans því hann væri þar að dunda sér eitthvað. Þegar vinur minn opnar dyrnar án þess að banka stendur Pétur rauður og flóttalegur á miðju gólfinu, ber að neðan, með annann fótinn upp á skrifborðstólnum sínum og stóran tússpenna í rassinum!
Það þarf varla að taka það fram að þessi kunningi minn hafði visst vald yfir Pétri í nokkur ár á eftir.

Hætttiðessuhh krakkar!

Kristín og Palli voru kærustupar. Þau héngu alltaf saman ásamt fullt af öðrum krökkum á tölvuspilasal sem var kallaður Matstofan. Síðar var Keisarinn rekin í sama húsnæði og í dag er Íslandsbanki með útibú á þessum stað. Matstofan var samkomustaður unglinga sem bjuggu hér og þar á stór reykjavíkursvæðinu og flestir voru þessir krakkar það sem kallað er vandræða gemsar. Matstofukrakkarnir fóru saman í stórum hópum niður Laugaveginn og með úthuguðu samstarfi stálu þau öllu steini léttara úr verslunum, komu síðan með fenginn á Matstofuna og seldu og skiptust á vörum. Um helgar duttu allir í það, dönsuðu tryllta dansa á skemmtistaðnum Traffic, fóru í sleik, puttuðu, riðu og káfuðu undir spilakössunum og slógust svo við krakkana á Ásnum sem var spilasalur á Hverfisgötunni. Þetta voru glaðir dagar!

Á fallegri aðfaranótt laugardags í september greip náttúran um sig í líkömum Kristínar og Palla og til að fullnægja hvötunum í friði og ró vöppuðu þau saman niður að Hverfisgötu. Þar fóru þau á hráslagalegt bílastæði á bak við stórt hús sem stendur á horninu við Snorrabraut. Með bakið í húsvegginn hysjaði Palli niður um sig og Kristín fór á hnén fyrir framan hann og byrjaði að hafa við hann ástríðufull munnmök. Fljótlega gleymdu þau sér alveg í innilegum ástarleiknum og voru gersamlega ein í heiminum. Hún saug og hann stundi og allt gekk eins og í sögu þar til þau voru skyndilega flóðlýst upp af kröftugum kastara. Svo hljómaði djúp rödd í gjallarhorninu “Viljið þið hætta þessu krakkar, þið eruð ekki nógu gömul til að ríða!” Kristínu varð svo um að hún leit beint í blindandi ljósið án þess að hægja á verkinu og taka tillann út úr sér. Auðvitað sá hún ekki nokkurn skapaðan hlut fyrr en löggan beindi ljósinu í burtu, steig út úr bílnum, gekk ákveðið upp að þeim og hjálpaði henni að standa á fætur. Þau voru reyndar ekki handtekinn en þetta segir okkur að það hlýtur stundum að vera óhemju lítið að gera hjá löggunni í Reykjavík.

Barnagæsla

Félagi minn var einu sinni að passa með kærustunni sinni heima hjá eldri systur hennar sem bjó í blokk í Breiðholtinu. Þetta var á sunnudegi, þau lágu saman í léttri þynnku á mjúkum stofusófanum, horfðu á sjónvarpið og kjössuðust og kysstust. Við könnumst öll við þetta. Því meira sem þau kjössuðust því minni áhuga hafði hann á því sem var að gerast í sjónvarpinu og eftir einhvern tíma var það bara eitt sem komst að í þunnum og viðkvæmum líkama hans -Ríða! Kærastan var ekki eins viljug, ekki vegna þess að hún væri ekki til í tuskið heldur aðallega vegna þess að von var á systur hennar heim af samkomunni hvað og hverju. Systirin var ekkert sérstaklega “líbó” og það síðasta sem kærastan vildi var að fá hana inn þegar leikurinn stæði sem hæst. En vinur minn hafði ákveðinn sannfæringarkraft og með þessum krafti tókst honum að telja kærustuna sína á að þetta myndi ganga ef hann bara tæki aðeins niður um sig gallabuxurnar og tæki hana svo aftanfrá. Hún lét tilleiðast, sneri sér við og hann tók út beinstífan og eldheitan meðliminn. Svo hófst fjörið, allt fór á fullt og hann fann að fullnægingin var að nálgast þegar útidyrahurðinni var lokið upp og hann horfðist í augu við skelkaða stóru systurina sem starði eins og lömuð á bleikan og sveittan vin minn hamast í djöfullegri synd á sófanum hennar. Í örvæntingu sinni kippti hann meðlimnum út, togaði upp um sig gallabuxurnar og renndi buxnaklaufinni það harkalega upp að hún klemmdist í tippið. Tippið rifnaði, hann veinaði og út úr beinstífum meðlimnum fossaðist, sprautaðist og spýjaðist blóðið yfir sófann, litlu systurina, sígarettupakkana og kartöfluflögurnar á stofuborðinu, teppið og útsaumaða púðana. Stóra systir öskraði eins og stunginn grís, sneri sér við og skellti á eftir sér hurðinni. Vinur minn og litla systir hættu saman daginn eftir.